is a post from Walking on sunshine.

Grapje. Eigenlijk dacht ik, ‘laat ik eens een log gaan schrijven!’. Nou hier is ie dan en het begin is al weer verpletterend vinden jullie niet..? Anywaaay, ik was gister naar Tarzan! Met rick en opa en oma . Nou zaten wij gezellig een beetje te kletsen tot we ineens een keiharde knal hoorden. En dan bedoel ik ook echt keihard. Het was blijkbaar begonnen. Ik vind dat dan wel leuk, maar opa en oma en hun bloeddruk konden dit minder waarderen. Verder was de voorstelling echt superleuk, vooral de kleine Tarzan en Chantal Janzen! Zij is echt supergrappig. We hadden best wel goede plaatsen, maar met mijn geluk zat er natuurlijk weer een vent van 2 meter voor me (eigenlijk voor rick, muhuahahah:P) en een stelletje dat het nodig vond om lekker in elkaar te hangen tijdens die voorstelling, waardoor je er amper langs kon kijken.

Ik heb gister ook nog een cake gebakken! "NEE, MEIDD? HELEMAAL ZELLUF?" Ja echt, helemaal zelf (A). Dat is nog best wat voor mij, want, laat ik het zo zeggen, ik vergeet nog weleens dat die dingen in de oven staan, totdat ik opeens zo’n aangebrand luchtje ruik. Maar ik begin er goed in te worden, al zeg ik het zelf. Dat kan misschien ook liggen aan het feit dat dat apparaat nu gewoon vanzelf stopt na een bepaald aantal minuten, dat helpt (A). Dit en het feit dat ik vandaag een nieuwe bikini en ZONNEBRIL heb gekocht (eindelijk!) wilde ik nog even kwijt. Die bikini kan ik trouwens weer omruilen want de maat is niet goed. Niet dat jullie dit allemaal wat boeit, maar ik vertel het lekker toch.

Hiermee wil ik deze log van merkwaardig niveau graag afronden,

goedenavond.

Hoooooooooooooooooi Pipeloi is a post from Walking on sunshine.

Toen ik op deze vrije ochtend dus mn hond aan het uitlaten was, kwam ik ook nog gezellig iemand van verderop in mn straat tegen, die liep ook heel gezellig in de regen zn hond uit te laten. Nou hangen er natuurlijk overal van die vlaggen en tassen, zo ook bij mijn buren. "Zo dus je bent geslaagd?!" Ehhh watte..? Was het maar waar zeg! Gewoon dat moment dat je hoort dat je geslaagd bent, dat lijkt me echt heerlijk.. En dan lekker studeren, gewoon iets leren wat je leuk vindt. Als het goed is dan. Maar ja, ik hoor ook vaak genoeg van mensen dat ik er maar gewoon van moet genieten, want op een gegeven moment moet je toch gaan werken, en dat is blijkbaar ook niet alles. En "werken kan je je hele leven nog". Daar zit misschien ook wel wat in, want iedereen wil nu waarschijnlijk ook terug naar de basisschool, terwijl we daar ook altijd zo snel mogelijk vandaan wilden.

Mn vader vond het laatst ook wel een leuk idee om filmpjes van vroeger te gaan kijken, en terwijl Rick me uit zat te lachen om me bolle kop, verlangde ik toch wel een beetje naar die tijd, waarin je grootste zorg was zo snel mogelijk in de speeltuin te zijn en ervoor te zorgen dat het haar van je poppen mooi gekamd was…

En het leeft weer is a post from Walking on sunshine.

Ik bijt altijd op m’n vingers. Ik kan er gewoon niet mee stoppen. Me moeder en Rick geloven nog steeds dat het helpt als ze me slaan wanneer ik het doe, maar dan raak ik geïrriteerd en ga ik het juist nog meer doen. Ook niet echt handig dus.

Ik heb een enorme winterdip. Het is niet zo dat ik gewoon zin heb in de zomer, ik word gewoon chagrijnig van grauw en donker weer, en iets hoeft maar even tegen te zitten of ik ben helemaal depri. Maar is het nou zulk lekker weer als vandaag bijvoorbeeld (hoewel de wind wel even weg had mogen blijven) dan word ik helemaal vrolijk en lijkt het leven veel leuker. Een ander leuk voordeel van de zomer is zomervakantie. En natuurlijk ijsjes, noord aa, bikini’s, zomervakantie, teenslippers, zonder jas naar school, aardbeien, zomervakantie, watermeloen, thuiskomen je tas neergooien iets koels aan en met een groot glas limonade in de tuin gaan zitten, het is langer licht, en oja, had ik de zomervakantie al genoemd?

Het klinkt vast lekker materialistisch, maar ik word blij van nieuwe kleren. Nou ben ik vast niet de enige vrouw die daar last van heeft. Ik word er gewoon echt blij van, ik kan er niets aan doen. Thuiskomen met tassen vol nieuwe kleren en als het even kan ook nog nieuwe schoenen, zijn echt de gelukkige momenten uit mijn leven.

Okee, laat ik niet overdrijven, dat zou zielig zijn. Kleine dingen zoals lekker weer, aardbeien wanneer je daar trekt in hebt, een goed cijfer, of een leuk liedje kunnen me ook erg vrolijk maken.

Ik ben erg onzeker en verlegen. Niet in alles, maar in bepaalde dingen. Over school, over wat mensen van me denken. Ik kan aan andere dingen ook weer gewoon scheit hebben.

Soms ben ik erg traag van begrip. Dat kan zijn om een opmerking die iemand maakt, maar ook als ik bijvoorbeeld iets lees. Misschien ligt het aan mn haarkleur, maar soms ben ik gewoon niet erg snugger. Dat is erg lastig als je een heel bijvoorbeeld een heel geschiedenisboek moet kennen voor je toets, gooi er een ernstige concentratiestoornis bovenop, en je hebt de perfecte combi. Met alleen dat stomme boek doorlezen ben ik al 4 uur bezig, gewoon omdat ik ondertussen 10000 andere dingen moet doen waar ik afgeleid door raak, en omdat ik sommige bladzijden gewoon 3 keer moet lezen voordat ik doorheb waar het over gaat.

Ik hou echt van kunstschaatsen. Ik zou zo graag willen dat ik daar 10 jaar geleden achter was gekomen. Als je daar op je 14^e achterkomt heb je er niet zoveel aan. Dan word je leuk in zo’n synchroonschaats-groepje gedropt, maar dat is helemaal niet leuk. Helaas leer je schaatsen echt goed als je jonger bent. Een carrière als ijsdanser is voor mij dus niet weggelegd. Ik zou echt wel zo’n spoedcursus willen als die mensen van dancing on ice enzo . Maar dan niet met zo’n mannetje erbij, liever in me eentje.

Als ik ‘s avonds de badkamer in ga, kijk ik altijd achter het douchegordijn. Wie weet wat erachter kan staan. Ik weet dat dat meer iets is voor als je 8 bent, maar volgens mij ik ben gewoon getraumatiseerd voor het leven. Vooral mn broertje heeft mij gewoon zo vaak laten schrikken, onder andere door achter het douchegordijn te gaan staan, dat draag ik de rest van m’n leven met me mee.

Ik ben heel erg bang voor vissen en alles wat onder water leeft dat ik niet zie als ik in het water lig maar waar ik wel altijd aan denk (wat een zin ). Hoe het komt weet ik niet. Ik doe zelfs therapie ervoor. Op de camping heb ik een grote vijver in de tuin, en dan leer ik de vissen uit m’n hand eten :p. Die dingen zuigen af en toe gewoon aan je vinger, maar gek genoeg ben ik daar dan weer niet bang voor. Ik durf zelfs vissen van een haakje te halen (wat ik trouwens wel zielig vind). Wat ik wel haat zijn van die grote aquariums, en zelfs van die onderwater films op discovery ofzo. Laatst was ik in Blijdorp, en wat hebben ze daar? HET OCEANIUM. M’n moeder heeft me vroeger al gedwongen om naar binnen te gaan, dus ik ging nu gewoon weer, maar echt leuk was het niet. Ik werd echt claustrofobisch van die rare koepel-aquarium-dingen. Ik heb ook niet omhoog gekeken ofzo, ik ben in 1 rechte lijn doorgelopen naar de zeepaardjes.

In Centerparcs hebben ze soms ook van die leuke ‘koraalriffen’, Daar kan je ook naar vissen en haaitjes kijken, maar dan ben je nog ’s onderwater ook, net of je ertussen zwemt.. Ook niet echt een succes, hoewel ik wel in mn eentje naar de haaien was gaan kijken onder lichte dwang van mn vader.

Tot zover de schokkende bekentenissen.

is a post from Walking on sunshine.

Nou vind ik dertig best angstaanjagend (schrijf je dat zo?) klinken, dat is zo’n beetje de leeftijd waarop je midlife-crisis begint, je bent net geen twintiger meer, en over tien jaar ben je zelfs 40 en begin je te krimpen. Dus laten we zeggen 25 jaar. Dan ben ik als het goed is eindelijk klaar met school en studeren, maar wat heb ik gestudeerd en wat voor baan heb ik? (Heb ik wel een baan!?) Het probleem is, hoe vaak ik er ook over nadenk, ik weet het antwoord niet! Nou heb ik een tijdje volgehouden dat ik journalistiek wilde gaan studeren, maar nou weet ik toch niet of dat wel wat voor mij is. En bovendien, ik wil niet journalist worden voor een krant ofzo, of zo eentje die lekker naar Afghanistan of god weet waar gestuurd wordt om daar over te schrijven. Voor een tijdschrift werken lijkt me dan weer wel leuk, maar ja dan is het altijd nog de vraag of dat je lukt.

Ik hoop op mn 25e toch echt al een tijdje uit huis te zijn, ook al zegt mn moeder altijd dat ik tot mn 26e thuis blijf wonen (hoewel ze de laatste tijd ook wel is op tactische wijze laat doorschemeren dat ze me het liefst zo snel mogelijk weg wil hebben, zodat mn broertje in mijn kamer kan en ze van zijn kamer en de badkamer 1 grote badkamer en sauna kan maken of iets dergelijks), maar dat ben ik toch niet van plan. Waar ik woon weet ik niet, ik hoop ergens dicht bij een grote stad, maar dan nét niet precies in de stad zeg maar. Ja, ik ben gelukkig heel makkelijk. Ik hoop natuurlijk dat ik daar niet alleen woon, maar met Rick en Willem (Willem? Ja, Willem het konijn!). Verder zou het handig zijn al er iets is uitgevonden dat automatisch kasten uitruimt, en alle overtollige zooi weggooit, want dat is een beetje mijn zwakke kant. En daarna natuurlijk alle wel nuttige dingen er netjes in zet. Dat betwijfel ik, however. Maar goed, voordat deze log te lang wordt stop ik ermee, en misschien is het handig om nog maar eens te bedenken wat ik wil gaan studeren. Vrijetijdskunde lijkt me echt tof touwens, gewoon die naam al! Ik heb alleen geen flauw idee wat je ermee worden kan. Of kunstmatige intelligentie, dat schijnt ook een studie te zijn. Dat zou best handig zijn, als je kunstmatig intelligent kan worden! Maar goed, wil je dat gaan studeren moet je al aardig intelligent zijn, want je hebt wiB12 nodig…

De stad, automatische kastuitruimer & Willem <3 is a post from Walking on sunshine.

Jullie herkennen dit vast (okee dat is het nummer van de kindertelefoon, maar je snapt wat ik bedoel..). Ik kan daar echt niet tegen he, van die domme bimbo’s die tussen tv-programma’s door zo’n spelletje gaan zitten presenteren. En ze zeggen gewoon áltijd hetzelfde, echt altijd. Ik zou zo een programma kunnen vullen volgens mij.

"Tjaa Patty, hoe weet jij dat dan zo goed?" Nou misschien ben ik zelf net zo’n grote bimbo, blijkbaar kijk ik het dus wel. Je ontkomt er tegenwoordig niet meer aan. Wat denk je van x-factor, en die schaatsprogramma’s? Kijk daar geloof ik dus echt niets van. Geloof mij, dat is echt doorgestoken kaart. Ga mij nou niet vertellen dat er echt zoveel mensen op die Dorine hebben gestemd. Heel knap dat ze zo ver is gekomen, en ze doet het toch maar even op haar leeftijd, maar ze zong af en toe gewoon vals, en ik vraag me echt af wie er op haar gestemd hebben. Volgens mij kan haar doelgroep echt geen mobieltjes hanteren.. Niet lullig bedoeld hoor, alle respect voor die vrouw. Maar wie laat zich nou zo ver krijgen met het leuke praatje van Wendy van Dijk of Martijn Krabbé "u nu kans maakt op deze geweldige plasma tv en surround system!" dat ie echt tien keer gaat stemmen? Gelukkig zit er ook nog een uitknop op die tv.

Voor degene die nu allemaal denken dat ik grote problemen heb thuis en dagelijks contact heb met de kindertelefoon, ik kan jullie gerust stellen. Maar zoals ieder ander heb ik natuurlijk heus wel eens ruzie met m’n moeder, en wat ik – vooral vroeger – vaak te horen kreeg, was "bel maar lekker de kindertelefoon, 0800-0432!!!" Vandaar.

Nou ga ik nu toch wel weer gebruik maken van de tv, want Grey’s anatomy begint net zegt mn moeder. Gelukkig zit daar alleen reclame tussen.

0900 belnu is a post from Walking on sunshine.

Anyway, ik denk dat het toch nog winter gaat worden! Handschoenen heb je namelijk hard nodig (handig als je er al drie paar kwijt bent geraakt dit jaar en je dan vervolgens maar met 1 zwarte handschoen en 1 knaloranje unoxhandschoen op stap gaat), ik gleed net bijna uit over een bevroren plas die ik net te laat zag en vanochtend stond iedereen weer vrolijk zn autoruiten te krabben. Ik stel voor om morgenochtend massaal aan de gezichtsyoga te gaan, om bevriezing tegen te gaan. Nog een tip: zorg dat je haar droog is en de gel opgedroogt, want ik kan niet verzekeren dat het onbevroren is als je op school aankomt.

Ik ga opruimen, misschien vind ik nog een paar handschoenen.

Tsjaa vrijheid kan rare dingen met je doen.

Buzzzzzzz is a post from Walking on sunshine.

Hij heeft ook zo nu en dan van die buien dat ie best normaal kan zijn hoor, en t is niet iets dat in de familie voorkomt voor zover ik weer, hij is gewoon een apart geval. Wat mn ouders aan hem teveel hebben gegeven hebben ze aan mij te weinig gegeven en andersom zeg maar.

Het is wit en het vliegt is a post from Walking on sunshine.

is a post from Walking on sunshine.

Ik kreeg toch nog een beetje hoop, toen mn vader thuiskwam, en enthousiast riep dat Sinterklaas toch nog een cadootje voor me had! Verwend kreng als ik ben dacht ik aan een iPod, of op z’n minst iets van sieraden of nieuwe schoenen! Maar nee, hij kwam heel triomfantelijk met de Grote Bosatlas editie tweeënvijftig aanzetten… Die had ik dan wel nodig, maar dat stond nou niet op mn verlanglijstje.

Excuses voor mijn Sinterklaas-obsessie, ik ben nog steeds aan het bijkomen van de shock dat deze man eigenlijk gewoon een acteur is met een nep-baard en helemaal geen sleutel heeft die op alle deuren past… Ik heb ook nog een tijdje in de ontkenningsfase gezeten, maar daar ben ik inmiddels wel overheen.

Het is niet zo dat ik een vervelend cadootjes-geil kind ben ofzo, maar kadoos zijn gewoon altijd leuk! En het hele familie-gebeuren en het kloppen op de deur en ‘dit jaar ga ik echt kijken of Sinterklaas wel achter die deur staat’ was gewoon geweldig.

Die goede oude Sint is a post from Walking on sunshine.